Życzenia
opłatkiem miłości
w ten ŚWIĘTY WIECZÓR
się stają.
Zapachem sianka
pod obrusem białym.
Pustym miejscem przy długim –
polskim – stole,
szopką przy świerkowej choince
z Maryją, Józefem
i Jezusem małym…

Zewsząd
anielskie głosy
z Nieba dobiegają.
Siostra bratu,
brat siostrze
składa najszczersze życzenia.

Mąż żonie i dzieciom,
żona mężowi… i małym wnuczętom,
i tak do ostatniego słowa
z miłością flirtują,
z sercem gorącym igrają.
Szkoda tylko,
że podczas wieczerzy,
(łamania się opłatkiem, śpiewania radosnych kolęd)
przy rodzinnym (wigilijnym) stole –
ukochanych rodziców już z nimi nie ma.

Jezus mały światu błogosławi,
potęgą światła i miłości
Ziemię z Niebem scala.
By dobro nad złem triumfowało,
a miłość Boża
Ziemię falą jedności dusz i serc
w ten ŚWIĘTY WIECZÓR
jak morską kipielą zalała…

Danuta Schmeling

Ciągle jestem pod wielkim wrażeniem mowy noblowskiej Pani Olgi Tokarczuk, stąd ten manifest – wierszoproza…* Podmiotem lirycznym wiersza jest nieczuły obserwator, będący w…

Continue Reading