Pozwól wybrać mu taki dzień,
w którym słońce fioletem zakwitnie.
Sprowokuje w  jego duszy radość z bycia człowiekiem.
Pozwól stęchłą starość opóźnić,
szarosrebrne drogi ominąć.
Wzlecieć w niebo wysoko,
wysoko i z ptakami w nieznane odfrunąć.
Potem wrócić wiosenna porą,
by na nowo wśród ludzi trwać.
Wziąć w swe dłonie miłości ziarno,
iść przed siebie i miłość siać!

Author

Write A Comment

Privacy Preference Center

Close your account?

Your account will be closed and all data will be permanently deleted and cannot be recovered. Are you sure?