indeks

Dzień dobry! Dzisiejszy wstęp do utworów będzie prozaiczny, choć niezwykle intymny: Dobrze mi tutaj z Państwem! Zapraszam do czytania wierszy sprzed dwóch lat, które były moją terapią na smutek i żałobę po kimś, kto był dla mnie bardzo ważnym. Pozdrawiam, jak zawsze – autorka.

1.

Poezja z ludzką twarzą niczego nie udaje,
bo nie musi ulegać konwenansom.
Jest szczera i wie, jak ważne są nasze wybory.
Bywa, że sięga po metafory,
żeby coś upiększyć,
ale nie robi tego dla poklasku.

Najczęściej żyje w cienia blasku
i czeka na człowieka,
który przed złym losem ucieka…

14 września 2014 r.

2.

Nie uciekam od wspomnień.
Przykryłam je tylko na jakiś czas purpurowym szalem
i jesiennymi wrzosami,
żeby nabrały dystansu do przeszłości
i zyskały na wykwintnym smaku,
niczym wino rozlane w zielonkawe butelki
i w pękate – dębowe beczki.

Zapachem brzozowego zagajnika
i kasztanowego pola próbuję oswoić szarą codzienność,
by wpasowała się w ramy jesieni,
którą uwielbiam.

To prawda: uśmiechem ludzi
i pięknem natury rekompensuję sobie żałosną, polską nijakość,
której karłowate kształty budzą we mnie wątpliwość,
że życie jest atrakcyjne…

19 września 2014 r.

3.

Skądkolwiek przychodzisz,
obejmij świat:
wiatrem, deszczem, refleksją – ciszą w sobie
i garścią zasuszonych wspomnień.

Z rwących nurtów życia uczyń samotnię,
a z zamyślonych myśli człowieczych zbuduj teatr
jednego aktora i jednego widza.
W trzech odsłonach: wiary, nadziei i miłości
pokaż ludziom, czym jest PRZEMIJANIE!

23 września 2014 r.

4.

Nie płoszmy życia!
Niech mocą miłości przywołuje do siebie ludzi,
którzy nie mogą do nas przemówić.

Niech miesza się z kolorem chryzantem i pochyla nad grobami,
a ustami ściśniętymi z tęsknoty odmawia modlitwę.
Powiewem wiatru i blaskiem świec odda hołd spłowiałym fotografiom…

30 października 2014 r.

Author

Write A Comment

Privacy Preference Center

Close your account?

Your account will be closed and all data will be permanently deleted and cannot be recovered. Are you sure?