Category

Wiersze

Category
WIERSZ BEZ ALUZJI
Pokalana ziemia
wytrwale czeka na czas odpłaty.
Za życie dane człowiekowi.
Potępia ją zło i ludzkość.
Bezduszne –
minione czasy:
ciała palone na stosach czarownic
i w oświęcimskich piecach –
komorach śmierci.
Płomienne 
przemowy szaleńców
ciągle sączą jad niezgody,
stawiając warunki.
Napuszczają człowieka 
przeciwko człowiekowi.
Burzą pokój!
Siostro nieba, 
(bez)wolna ziemio,
zapamiętaj:
pochód po nagrodę 
to nie parada i nie ma pomiędzy 
męskim i żeńskim pierwiastkiem
równości.
Miłość to znaki przeciwne.
Nigdy tożsame.
Herb tęczy nie może 
fałszować obrazu prawdy, 
liturgii życia, Matki Nazarejczyka.
(Bez)rozumna
nierządnico –
ubłocona po pachy
grzechem,
pramatko narodów,
ludzi prawych i bluźnierców,
czekasz na sprawiedliwość?
Echo:
Jeszcze długo poczekasz, 
jeszcze długo poczekasz! 
Sąd nad sądami 
ściągnie ci wszystkie maski:
wojennych ludożerców 
leksykalnych – 
krwiożerczych ludojadów,
pra, pra … – Adama i Ewy.
Danuta Schmeling
Chojnów, 25 czerwca 2019 r.
 Vide: fot. wł.

Koniecznie pomyśl

Ten wiersz poświęcam ludziom, których bestialsko oszukała miłość, pozostawiając ich samych na rozdrożu życia… i odczłowieczając w nich nadzieję… Witam nowych subskrybentów strony: Ocal słowa……

Privacy Preference Center

Close your account?

Your account will be closed and all data will be permanently deleted and cannot be recovered. Are you sure?