Listopadowe dni/dnie sprzyjają kontemplacji siebie i Boga, dlatego ten wiersz jest utrzymany w tonie religijnego uwielbienia Stwórcy – Jego Istoty – zmieniającego działania prostego człowieka w kryształowe dobro i głęboką, jak studnia, oślepiającą miłość. Pozdrawiam.

1.

Jestem
drugim ja człowieka.
Ulepszonym portretem
duszy i ciała.

Przyszedłem
na ten świat,
by z niepłodnej miłości
powstało materialne życie…

Konflikty przemienić w pokój,
z niewoli uczynić uwolnienie,
z ciemności jasność,
ze śmierci zmartwychwstanie.

Kim jestem? – pytasz.

Jestem
przyrzeczonym
zwiastowaniem.
Mesjańskim chlebem,
cudem rozmnożenia –
Władcą Dusz i Nieba.
Twoim sumieniem –
hologramem
i nieskończonej miłości
Panem.

05 listopada 2017 r.

Author

Write A Comment

Privacy Preference Center

Close your account?

Your account will be closed and all data will be permanently deleted and cannot be recovered. Are you sure?