Dzień dobry, po bardzo długiej przerwie, witam Państwa. Przepraszam, że milczałam – złożyły się na to milczenie różne okoliczności: mój półtoramiesięczny pobyt w Paryżu, a w ostatnim tygodniu – niespodziewana śmierć ukochanego Taty i jego pogrzeb… Proszę o zrozumienie.
POEZJA ZWROTU DO ADRESATA
PODPOWIEDZ mi,
choćby we śnie, TATO,
jak mam żyć,
gdy Ciebie na tym świecie
już nie ma?
Jak pokornie trwać
i kochać ludzi by być szczęśliwą,
nim odejdę w ślad za Tobą
(w nieznanym sobie c z a s i e)
prosto do nieba?
Autor: Danuta Schmeling
Paryż, 20 marca 2019 r.
Author

Write A Comment

Privacy Preference Center

Close your account?

Your account will be closed and all data will be permanently deleted and cannot be recovered. Are you sure?