Zachęcam Państwa do czytania bloga Ocal słowa… – serdecznie pozdrawiam, szczególnie nowych subskrybentów. 
„Autobiografia”
Był rok 1959.
Nieopodal lipowej ulicy, 
nazwanej imieniem wieszcza Reja,
(w sąsiedztwie Skory)
ścienny zegar wybił 
godzinę dwudziestą drugą 
trzydzieści,
przy wtórze kukułki i płaczu dziecka,
którego dzieciństwo przypadło 
na lata sześćdziesiąte,
siedemdziesiąte…
W mgnieniu oka przyszła szkoła, 
przyjaźń i pierwsze zwątpienia 
skrywane pokątnie…
I wiele nadziei, 
i miłości wiele,
a wszystko skumulowane w jednym 
tylko ciele dziewczynki,
co ją imieniem: 
Danuta nazwano
w urzędzie,
w kościele, 
przed południem, 
niekoniecznie rano!
Minęły lata. 
W życiu 
Danuty, Dany, Danki, Danuśki 
z natury bardzo radosnej 
nastał czas recesji 
i mocnego kontemplowania siebie,
na szczęście jeszcze na ziemi,
nie w niebie…
Tylko myśli nieuczesane 
jeszcze wariują,
jej życiu słowami wtórują.
Danuta Schmeling
Chojnów, 5 czerwca 1980 r.
Vide: fot priv.
 
Author

Write A Comment